रंग माझ्या लेखणीचे

हायकू कविता  एकच आयुष्य स्वप्ने  फार झालो बेजार ====**====== न सतत रागवावे थोड़े शांत रहावे काही सोडूनिया द्यावे ====**=======  लहान मुले निरागस असतात जातीभेद न करतात ====**======= तू मला पाहिले मी तुला पाहिले मन एकमेकात  गुंतले ====**======= मोर नाचतो आनंदाच्या भरात पाऊस कोसळे  जोरात ====**======= तुला न कळले मला न कळले प्रेम हरले ====**======= तुलाही भेटेल कोणीतरी मलाही भेटेल कोणीतरी प्रेम मात्र अधांतरी ====**======= प्रेमापेक्षा मोठा असतो व्यवहार प्रेमाची तेथेच हार ====**======= कोणावरतरी  प्रेम करावे जगून पाहावे मग मरावे ====**======= कोन्हीही कोणासाठी थांबत नाही स्वार्थ प्रेत्येकाच्या ओठी ====**======= ©  महेश भा. रायखेलकर

हायकू १. जन्म दिलेल पोरं    लावेल  चितेला आग    सत्य कडू फार २. काटा रुतता तुझ्या पायात     पाणी येई माझ्या डोळ्यात     कसा राहू सांग निवांत ३. जात  जात असते     कोणी कोणाची     काढायची नसते ४. शरीराचा मांडला बाजार     पोटासाठी मी लाचार     नरकयातना भोगल्या फार ५. संस्कार म्हणजे दुसरे काही नाही     आई वडील कसे वागतात     मुलं ते पाही ६. तुझ्यात मी असा अडकलो     पुरता मी वाहून गेलो     माझा मी आता न उरलो ७. मी आहे म्हणे नासमज     असे म्हणणा-याला     द्यावी लागेल चांगली समज ८. मी कॉम्पुटरवर     मुलगा मोबाईलवर     बायको तव्यावर ९. हे कसले अभिव्यक्ती स्वतंत्र    सोडून दयावे त्यांनी    पुरते ताळतंत्र १०. नाही तुझ्या मनात पाप      नको करून घेऊस असा      डोक्याला तू ताप ©  महेश भा. रायखेलकर

मनातले ..... काहीतरी  आपल्यांनीच   इतके दुःख दिले मला कि  बोल लावण्या   दुस-यास नसे मज वाव राहते जेथे आहेस तू  सखे गं त्यालाच मानले मी आज माझा गावं शेतकरी राजा खपतो रात्रंदिवस शेतात  कवडीमोल त्याच्या कष्टाच्या घामाला भाव गरीब जनता मरे उपासमारीने देशात नेते मारिती मलिद्यावर उभा- आडवा   ताव माणूस धावतो  जन्मभर उर फुटेपर्यंत  संपत नाही कधीच त्याच्या सुखाची हाव पुन्हा,पुन्हा  येवू नकोस  अशी   आठविणीतून  नकोस घालूस    परत माझ्या जखमेवर घाव  जगी  असा एक माणूस दाखवा तुम्ही मला कळला ज्यास   नशिबाच्या मनीचा ठाव जाळावे  स्वतःला,  चालावे उभ्या  निखा-यातून तेव्हा  कोठे होते या  जगी माणसाचे   नाव  खेळण्या आधीच  का मोडतो  असा रे  देवा अर्ध्यावरच काहींचा  जीवनाचा  डाव ©  महेश भा. रायखेलकर

माझ्या  हायकू कविता तुझा सहवास हवाहवासा वाटतो तू माझा श्वास ============= नाही म्हणालीस तरी मी रागावणार  नाही नकाराची सल आयुष्यभर उरी =================== नको अशी सोडून मला तू जाऊस आत्त्ताच तर पडतोय पाऊस ================= सकाळ पासून संध्याकाळ पर्यंत तुझीच आठवण मनी जसा की थांबलाय काळ ================= जीवन जगण्यासाठी फार काही लागत नाही धडपड सर्व असावे गाठी ================ पोट भरण्यासाठी व्यवसाय नोकरी अवश्य करावी छंद मन भरण्यासाठी ================== तू तेव्हा होती तशीच आताही आहे बदललोय मीच ================= काळ वेळ कोणासाठी थांबत नाही यातच आले सर्वकाही ============== मी वचन देतो तूला शब्दांची भलावण =========== नात्यात जेव्हा अंतर पडते काहीच ना उरते ========== ©  महेश भा. रायखेलकर

हायकू कविता काही दुःखांची सल आयुष्यभर राहते पाठलाग करते ************** विसरायचं म्हटलं तरी विसरू शकलो नाही तूला सतत आठवण येते तुझी मला ********************** हसण्याने दुःख विसरले जाते रडण्याने हलके होते ******************** का जात नाहीस तू माझ्या आठवणीतून गेलो मी त्रासून ****************** दुःख उगळत बसल्याने वाढत जाते सोडून द्या ते ***************** या जगात अशक्य काही नाही सर्व काही  शक्य **************** स्पर्धा करायची तर स्वतःशी करा दिसेल खरा चेहरा **************** निंदक मित्रासारखा असतो खोट दाखवतो *************** संगीताने आयुष्य सुंदर बनते कोकिळा गाते ************* निसर्ग भरभरून देत असतो माणूस कमी पडतो *************** ©  महेश भा. रायखेलकर

माझी हायकू   तू नसलीस तरी मी जगून घेईन जगण्याचे कारण नसले जरी -----------**------------ काय तुझ्या मनात नाही मला समजलं कोड हे  कधीच नाही सुटलं ------------**----------- का खेळलीस असा जीव घेणा खेळ पाण्यावाचून तडफडे मासा ----------**----------- मी कोणाला त्रास दे नाही आणि कोणाचाही  त्रास सहनही  करून घेत नाही -------**------------- जीवन म्हणजे  शर्यत कधी हार तर कधी जीत ----**-------------- प्रेम केलेच का पाहिजे जगण्यासाठी  दुसरे कारण नाही का दुजे -----**----------- जीवनाची संध्याकाळ दिवस जाता जाईना मरण जवळ घेईना -----**------------ समाजात वृद्धाश्रम वाढलेत फार आई वडिलांनी गाळीला  घाम -----**-------------------- तू नव्हती कधीच माझी माझ्या मी भ्रमात पाही तुला स्वप्नात -----**------------------ तझ्या नादी लागून  गेलो मी पुरता वाहून काळ-वेळ  गेलो विसरून ----**-------------------- ©   महेश भा. रायखेलकर