रंग माझ्या लेखणीचे

  हायकू १. प्रेम करून पहावे सफल होईल का? ते ना विचारावे २. माणसाने माणसाला    माणसासारखे वागवावे    जनावर न व्हावे ३. पोटाला लागेल    तेवढे  जरूर खावे    खाण्यासाठी न जगावे ४. सकाळच्या प्रहरी     थोडे फिरुनी यावे     दिवसभर तरतरीत रहावे ५. पाहुनी तुझ्या नाकातील मोरणी     जीव गेला त्यात माझा     पुरता हरवुनी ©  महेश भा. रायखेलकर     

धावपळीची सकाळ अशी सकाळ सकाळ पुरती होई धावपळ साधा श्वासही घ्यायला नसे मिळे पुरेसा वेळ अशी सकाळ सकाळ झाला  उठायला थोडा उशीर पुढच्या सगळ्या कामांची लागे  वाट अन घरघर  अशी सकाळ सकाळ कोणाचा आला त्यात फोन तो घेवून  त्यावर बोलतांना जीव जातो पुरता वैतागून अशी सकाळ सकाळ पोरगं उठायला करे  किरकिर त्याच्या स्कुलची प्रिंसिपल वाटे उभी आहे माझ्या समोर अशी सकाळ सकाळ त्यात वाचे मी पेपर बायको आतून ओरडे अहो आवरा कि हो  भरभर अशी सकाळ सकाळ कधी चालू केली मी मस्करी मुलगा बायको पाहून ती आपल्या डोक्यावर हात मारी अशी सकाळ सकाळ त्यात झाले जर भांडण करून राग अन तणतण अख्ख्या दिवस होई घाण अशी सकाळ सकाळ आला त्यात मित्र-पाहुणा घरी आलेला त्यांना  पाहून  जीव होई माझा केविलवाणा अशी सकाळ सकाळ बायको देई करून नाष्टा रुचकर  धावपळीने  आलेला  शीण खातांना क्षणात होई  दूर अशी सकाळ सकाळ सोडलं मुलाला  वेळेवर मी ओफिलसला जावून देई समाधानाची ढेकर अश...

माझे प्रेम  प्रेमात घातले मी स्वतःलाच कुंपण नाही घेतले तिचे एकदाही चुंबन ! असतील समजून सगळ्यांच्याच आमच्यावर   नजरा नाही माळला तिच्या वेणींत मी गजरा ! तिचा बाप सदाच आमच्या प्रेमाला नाडी नाही घेतली तिला एकही साडी ! नोकरी साठी फिरे मी अनवाणी नाही देवू शकलो तिला हॉटेलात मेजवानी ! मूल्य-संस्काराचे भूत सदाच माझ्या पाठी नाही मारली तिला एकदाही मिठी !  तिच्या घरासमोर बांधलं होतं  भलंमोठं  कुत्र नाही पाठवलं तिला एकही प्रेमपत्र ! तिच्यासोबतच्या सुखी - संसाराची बांधली मी इमले तिच्या नकाराने सारेच थांबले !  तिच्या नकाराने सारेच थांबले !! ©  महेश भा. रायखेलकर

प्रेम भंग जीवंतपणी मी भोगतोय मरण प्रेमाचे आज माझ्या झालंय  सरण सोडून गेली ती मला एकाकी तिच्या जीवनातून झाली माझी वजाबाकी भास होई ती आहे माझ्या जवळ कधी हा संपणार जीवघेणा खेळ तिच्यावाचून जीव होई माझा कासावीस जशी पाण्याची आस कोण्या तहानल्यास सतत येई मला तिचीच आठवण आसवांची धार वाही माझ्या डोळयातून सरला जीवनातील आनंदाचा काळ हेच का माझ्या हाती माझ्या प्रेमाचे फळ मला वाटे ती येईल परत फिरून मनात उमले एक आशेचा किरण   केला नाही तिने माझा थोडाही विचार कसा वाहू तिच्या वाचून जीवनाचा भार संपले आज एक सुंदर-गोड  स्वप्न कटू सत्याचा आता झाले मला ज्ञान चालावी लागेल वाट तिच्या वाचून भावनेला मनाच्या कुपीत ठेवून जा जा  असा जीवनाचा अंत नाही मी  करणार पहिले प्रेम आहे माझे माझ्या जन्मावर ©  महेश भा. रायखेलकर

मी एक सज्जन  बालपणी बाहेरच्यांनी काही दिलं तर मी खात नाही मित्रांची खेळणी घरी चोरून मी  आणत नाही शाळेत उगाचच  कोणाला त्रास मी  देत नाही आईबाबांकडे फालतू हट्ट मी करत नाही स्वतःच्या फायदयासाठी खोटे मी बोलत नाही कारण कि मी सज्जन असतो कॉलेजमध्ये मुलींची छेड मी काढत नाही सदाच तास बुडवून कॅन्टीन मध्ये मी बसत नाही कॉपी करून परीक्षेत पास मी  होत नाही अश्लील सिनमे थेटरात जाऊन मी पाहत नाही कानात डूल व शर्टाची उघडी बटणे ठेवून मी  फिरत नाही कारण कि मी सज्जन असतो लाच देवून कोठे नोकरीला मी चिटकत नाही नौकरीमध्ये भ्रष्ट्राचार करून पैसा मी कमवत नाही उद्योग-धंद्यात छक्केपंजे करून  पुढे मी  जात नाही प्रमोशनसाठी वरिष्ठांची हांजी-हांजी मी करत नाही कर्जांचे हप्ते तटवून ते मी बुडवत नाही बाई-बाटली-जुगार असली व्यसने मला जडत नाहीत कारण कि मी सज्जन असतो हुंडा-मानपानासाठी सासर्र्यांकडच्यांना छळत मी नाही  बायकोला कमी लेखुन त्रास मी  देत नाही  नाते...

प्रेमाचे आर्जव  जे डोळ्यातून सांगतेस तेच ओठातून सांग आतुर झालेत माझे ऐकायला कान कितीदिवस अशी अबोल राहणार सांग  मला अशी तू किती छळणार प्रेमाचा वसंत ऋतू कधी येणार माझ्या मनाची हुरहूर कधी संपणार टाक माझ्या पदरात प्रेमाचे तू दान बहरून येईल आपल्या प्रीतीचे झाड छान देवू  नकोस माझ्या मनाला एवढा तू ताण गाऊ आपण दोघे प्रीतीचे सुंदर गाणं रात्रंदिवस तुझाच विचार माझ्या मनात मला वाटे तू काही बोलली माझ्या कानात कधी भेटणार तुझ्या सोबतचा मला एकांत प्रेमाचे हितगुज केव्हा करणार आपण  दोघे निवांत मला वाटे आपण बनलो एकमेकांसाठी त्या शिवाय पडल्या का आपल्या गाठी न ठेवावे वेडे असे गुपित मनात मी कोठे म्हणतो सांगावे ते चारचौघात जाणून आहे मला तुझ्या काय आहे मनात पण सांगावेच लागेल तुला ते मला शब्दात जेव्हा तुझे शब्द उतरतील माझ्या ह्र्दयात तेव्हा  आपल्या प्रेमाच्या अध्यायास होईल सुरवात ©  महेश भा. रायखेलकर

थोडं थांबूया, नंतर  कृती करूया  खटकणारं बोललंच पाहिजे का? थोडं चूप रहावं दुसरे लागण्यासारखं बोलले तर कसं वाटेल ? ते आपल्या मनाला पुसावं अपमान केलाच पाहिजे का ? थोडं गप्प  रहावं इतरांनी मान दिला नाही तर कसं वाटेल ? हे आपल्या मनाला पुसावं रागावणं केलंच पाहिजे का? थोडं शांत बसावं दुसऱ्यांनी संताप केला तर कसं कसं वाटेल ? हे आपल्या मनाला पुसावं टिंगल- टवाळी केलीच पाहिजे का ? थोडं चूप रहावं दुसऱ्यांनी  टपली मारली तर कसं वाटेल ते आपल्या मनाला पुसावं निंदा-नालस्ती  केलीच पाहिजे का ?  थोडं शांत  रहावं दुसऱ्यांनी   द्वेष - तिरस्कार  केला तर कसं कसं वाटेल? ते आपल्या मनाला पुसावं खोटं-नाट वागलं पाहिजे का ? थोडं चांगलं वागावं इतरांनी लांडी- लबाडी केली तर कसं कसं वाटेल ? हे आपल्या मनाला पुसावं फसवणूक केलीच पाहिजे का ? थोडं प्रामाणिक राहावं दुसऱ्यांनी  टोपी घातली  तर कसं कसं वाटेल ? ते आपल्या मनाला पुसावं ताठ वागलंच पाहिजे का का ? थोडं नम्र रहावं दुसऱ्यांनी  ...