अरुणा
जीवनाचा झाला पाचोळा
शरीर झाले चोळामोळा
तरीही लढले शर्थीने
मरणाशी झुंजविले हिमतीने !
घेतला होता रुग्णसेवेचा वसा
गिधाडाने पंजा मारीला असा
क्षणात थिजले अवघे आयुष्य
अंधारमय झाले सारे भविष्य !
होते स्वप्नात माझ्या सुंदर घर
राजाराणीचा गोड संसार
नियतीने घातला असा घाव
मोडला अर्ध्यावरीच सारा डाव !
जरी मी असले अरुणा
सखींनी दाखवली करुणा
फेडु न शकणार त्यांचे उपकार
ज्यांनी केली देखभाल, उपचार!
जाते वरच्या न्यायालयात
सांगते माझ्या आहे जे मनात
ऐक माझी एवढी एक याचना
नको घडवुस दुसरी अरुणा !
नको घडवुस दुसरी अरुणा !!
© महेश भा. रायखेलकर
Comments
Post a Comment