सुर्यपुत्र
असुनी खरा मी सुर्याचा पुत्र
जन्मभर हिणवले म्हणूनी सूतपुत्र !
कुंतीने मला जन्मतः त्यागिला
राधिका मातेने सांभाळ माझा केला !
शोण लहान बंधू वृषाली असे पत्नी
दुय्रोधनाने गौरविले करुनी अंगदेशीचा अधिपती !
दुय्रोधन मित्राचे माझ्यावर फार उपकार
मृत्युचे दान देवुन मी ते फेडणार !
कृष्ण म्हणे माझी बाजु आहे अधर्म
खाल्या मिठाला जागणे हाच माझा धर्म !
या युगातला मी श्रेष्ठ धनुर्धारी
गांडीव जरी असले अर्जुनाच्या करी !
कवचकुंडलाचे मला वरदान
इंद्र प्रत्यक्ष मागतो त्याचे दान !
राहिलो असतो बनुनी पांडवाचा जेष्ठ भ्राता
भाग्यासमोर दीन मी जरी मी श्रेष्ठ दाता !
पदरात टाकीयेले नियतीने असे चुकीचे दान
जन्मभर करावी लागली अधर्माची पाठराखण !
परशुरामाच्या शापाचा असे मी धनी
युद्धात रथाचे चाक गिळे धरणी !
सोड सोड अर्जुना सोड रे बाण
कृष्णासमोर मृत्यु येणे हा भाग्याचा क्षण !
कृष्णासमोर मृत्यु येणे हा भाग्याचा क्षण !!
© महेश भा. रायखेलकर
Comments
Post a Comment