रंग माझ्या लेखणीचे

डायरीतील बारा पाने मी मागील काही वर्षापासून पुढील वर्षातील कामाचे नियोजन काही संकल्प वर्षाच्या शेवटच्या दिवशी एका डायरीत लिहून ठेवतो . यात कौटूंबीक , वैयक्तिक,   व्यवसायीक , आर्थिक , खरेदी अशी वर्गवारी केलेली असते . दर महिन्यात यावर नजर टाकून व त्या त्या महिन्याची कामाची यादी प्रत्येक महिन्याच्या पहिल्या दिवशी तयार करतो ज्यात आधी नियोजन केलेल्या काही गोष्टीचा समावेश केलेला असतो . यावर्षी यात अजून एक गोष्ट जमा केली ती म्हणजे त्या त्या महिन्याच्या कामाच्या यादीच्या मागच्या बाजूला   त्या महिन्यात कोणती कामे झाली , काही विशेष घटना हे बाराही महिने लिहीत गेलो आणि आता वर्षीच्या शेवटी जेव्हा हि डायरी मी वाचतोय तेव्हा एक एक घटनेचा पदर माझ्या समोरून सरकत जातोय . लहान लहान गोष्टीची जसे कि हुरडा पार्टी असेल , वाढदिवस साजरा करणे असेल , एखादा लेख पेपर मध्ये छापून आलेला असेल , एखादी ट्रिप केलीली असेल , एखाद्या कवी संमेलनात भाग घेतला असेल , मुलाने एकाद्या स्पर्धेमध्ये भाग ...

स्वतःला शाबासकी द्या कौतुकाने माणूस सुखावतो. एखादी गोष्ट साध्य केली तर कोणी तरी आपली प्रशंसा करावी, शाबासकी द्यावी, कौतुक करावं असं वाटणं हे स्वाभाविकच . पण यासाठी सर्वस्वी दुस-यावरच अवलंबून राहणे हे मात्र चुकीचे आहे. एखादी मोठी कामगीरी साध्य केली तर इतरांकडून कौतुक, शाबासकीचा वर्षाव होईलही.  परंतु रोजच्या जगण्यामध्ये आपण काहींना काही साध्य करत असतो.  काहीतरी लहानसं काम साध्य केलेले असतं तेव्हा आपण स्वतःला शाबासकी देतो का ? याचे उत्तर कदाचित नाही असेच असेल. कौतुक, शाबासकी, प्रशंसा हि इतरांनीच आपल्या बाबतीत करायची असते अशी आपली एक चुकीची धारणा आहे.   आजच्या जलद गतीच्या जगण्यामध्ये तुमच्या लहान सहान साध्य केलेल्या गोष्टीचं  इतरांकडून कौतुक होईल हि अपेक्षाच चुकीची आहे. मग काय करायचं तर स्वतः च स्वतः ला शाबासकी द्यायची कारण तुम्ही साध्य केलीली कामगिरी जसं कि खूप दिवसापासून रखडलेलं  असलेलं सरकारी काम पूर्ण होणे,  अनेक काम एकाच दिवसात पूर्ण करणे, तुम्ही लावलेला झाडाला फुलं येणे, पहिल्यादांच बनवलेला पदार्ध चांगला होणे, एखाद...